Αρχική » Υπηρεσίες » Ειδικές Παρεμβάσεις
 

ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Υπογονιμότητα


Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η υπογονιμότητα, ως μία κρίση ζωής, αποτελεί ένα ζήτημα παγκόσμιας δημόσιας υγείας. Σε επίπεδο πληθυσμού, 40,5 εκατομμύρια άτομα αναζητούν ιατρική φροντίδα μετά από ένα χρόνο προσπαθειών (Boivin et al, 2007).
Η υπογονιμότητα δεν είναι μόνο μία ιατρική κατάσταση, αλλά κοινωνική και συναισθηματική καθώς έχει σημαντικές επιπτώσεις τόσο στη γυναίκα όσο και στο ζευγάρι. Είναι αδιαμφισβήτητο το ότι η υπογονιμότητα είναι μία στρεσσογόνος εμπειρία η οποία προκαλεί συναισθήματα θλίψης, πένθους, ενοχών, απογοήτευσης και θυμού. Η θεραπεία της υπογονιμότητας προκαλεί ψυχικό στρες στο ζευγάρι, και ειδικότερα στις γυναίκες, οι οποίες βιώνουν υψηλότερη κατάθλιψη, χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και άγχος.
Οι δύο βασικοί στόχοι των ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων για την υπογονιμότητα είναι πρώτον, η βελτίωση της ψυχικής υγείας και η μείωση του ψυχοκοινωνικού στρες συνδεόμενο με την υπογονιμότητα και δεύτερον, η αύξηση των ποσοστών εγκυμοσύνης. Η ΓΣΘ, ως μία δομημένη παρέμβαση, επικεντρωμένη σε στόχους και προβλήματα, έχει φανεί ότι είναι μία αποτελεσματική θεραπεία για την υπογονιμότητα και το στρες που προκαλεί σύμφωνα με έρευνες που έχουν διεξαχθεί. Μπορεί να προσφερθεί σε ατομικές συνεδρίες ή σε ομάδα υποστήριξης, η οποία προσφέρει αλληλοϋποστήριξη, μοίρασμα, συναισθηματική έκφραση, αίσθηση του ανήκειν και αισιοδοξία.

Διεκδικητική Συμπεριφορά


Αρκετοί άνθρωποι νοιώθουν αδύναμοι ή αναποτελεσματικοί στην επικοινωνία με τους άλλους. Δυσκολεύονται να εκφράσουν τις επιθυμίες τους, να πουν ''όχι'' και να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Αυτό μπορεί να οφείλεται στον φόβο των συνεπειών (π.χ. ''ο άλλος θα δυσαρεστηθεί'', ''δεν θα τα καταφέρω'', ''θα αγχωθώ'') ή σε έλλειψη συγκεκριμένων δεξιοτήτων. Άλλοι δυσκολεύονται να διαχειριστούν τον θυμό τους, με αποτέλεσμα να γίνονται επιθετικοί. Ο παθητικός ή ο επιθετικός τρόπος επικοινωνίας έχει συνέπειες στις διαπροσωπικές σχέσεις και στην ψυχική υγεία του ατόμου.

Υπάρχουν τρεις βασικοί τρόποι επικοινωνίας στις διαπροσωπικές σχέσεις:

  • Ο μη διεκδικητικός, παθητικός τρόπος: το μη διεκδικητικό άτομο δεν εκφράζει τα συναισθήματα και τις ανάγκες του, αισθάνεται άγχος, ενοχές και συχνά γίνεται το ''θύμα''.
  • Ο επιθετικός τρόπος: το επιθετικό άτομο συνήθως ικανοποιεί τα αιτήματά του, αλλά εις βάρος της αξιοπρέπειας των άλλων ανθρώπων. Μπορεί να εκφράζει το θυμό του με έντονο, προσβλητικό τρόπο, μειώνοντας τους άλλους.
  • Ο διεκδικητικός τρόπος: το διεκδικητικό άτομο μπορεί να εκφράσει τα συναισθήματα και τις ανάγκες του με ειλικρινή και ευθύ τρόπο, προστατεύει τον εαυτό του και υπερασπίζει τα δικαιώματά του. Σέβεται τον εαυτό του, αλλά ταυτόχρονα και τους άλλους.
Η διεκδικητική συμπεριφορά:

  • Συμβάλλει στην αυτοεκτίμηση του ατόμου
  • Βελτιώνει τις διαπροσωπικές σχέσεις (επαγγελματικές, φιλικές, κοινωνικές) και φέρνει ισορροπία
  • Μειώνει το στρες
  • Βοηθάει στην αντιμετώπιση των δύσκολων καταστάσεων
Η εκπαίδευση στη διεκδικητική συμπεριφορά έχει στόχο να μάθει στους ανθρώπους να εκφράζονται πιο αποτελεσματικά μέσα στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Η Γνωσιακή Συμπεριφοριστική Ψυχοθεραπεία παρέχει το θεραπευτικό πλαίσιο για την επίτευξη αυτού του στόχου, και μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ατομικές συνεδρίες ή ομαδικά προγράμματα.